Blog Posts

Nieoglądanie telewizji, jako wyższy stopień bycia atrakcyjnym intelektualnie człowiekiem

W jednym z esejów wchodzących w skład wydanego w 1997 roku zbioru „Rzekomo fajna rzecz, której nigdy więcej nie zrobię” (wydane w Polsce w 2016), David Foster Wallace zagłębia się w świat amerykańskiej telewizji i przeciętnego jej konsumenta. Wallace nadaje mu imię – Joe Briefcase. Ten typowy Joe, spędza przed telewizorem średnio 6 godzin dziennie, co dla autora „Infinite Jest” jest świetnym punktem wyjścia do rozważań o telewizji, literaturze i ludzkiej skłonności do podglądania.

Czytaj całość

Site Footer

Sliding Sidebar

Close